سفارش تبلیغ
صبا
مدیر وبلاگ
 
آمار واطلاعات
بازدید امروز : 85
بازدید دیروز : 82
کل بازدید : 117916
کل یادداشتها ها : 253
خبر مایه


طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز

گریز و اجتناب

دنیا نه چنان است که مردم گویند

دنیا همه آن است که خود می گوید

ذهنم مرتب در حال زلزله و پس لرزه های ویرانگراست.کی آن فرمان "کُن و یَکون" برسد،نمی دانم!منزل گزینی و اقامت در گسل ها وخط زلزله برای آگاهان همواره مورد گریز و اجتناب بوده است .البته نادانان ،خوش خیالان وباورمندان "هرچه پیش آید خوش آید" را عبور کنیم و بگذریم که آوردن دلیل و برهان و هشدار وپند و اندرز برای آن "آب در هاون کوبیدن"است.

دنیا با صدای رسا فریاد بر می آورد که مرا اعتباریاتی است که ذهن خود خواه و خودشیفته و فریفته  گسل نشین شما آن را ساخته است. در شکل مهندسی دنیا برابر قرارداد هایی برای خودتان نقطه ای را "بالا" نقطه ای را "پایین" ،"مرغوب"،"نامرغوب"،"گران"،"ارزان"و.... نام نهاده اید.نام هایی که زیر آن خالی خالی است و حقیقتی در اطراف آن نیست.

*****

چند روز پیش برای حضور در آیین و مراسمی دینی،فرهنگی به یکی از شهرها دعوت شده بودم .مراسمی که قریب به 400 نفر از سراسر کشورشرکت کننده داشت.

پرسان پرسان نشانی از این و آن گرفتیم!

دویدیم و دویدیم تا به مراسم رسیدیم!

محل استقرارما طبقه منهای 1 آرامگاه امام زاده ی آن شهر بود با فاصله 20-30 متری "آرامگاه مرحومین"(درگپ من و شما یعنی همان "قبرستان")بود.معلوم بود که تخت و وسایل استراحت را چند ساعت قبل آورده بودند  و کاربری اصلی آن چیز دیگری است .به هر حال اسکان امسال با سالهای پیشین متفاوت بود. گرچه متولیان این همایش همواره سعی کرده اند تجمل و تشریفات و بریز و بپاش صورت نگیرد.و به اسکان در همان مهمان سراهای سازمان های فرهنگی اکتفا می شد.

و اما در آن سوی ماجرا هم زمان در همان شهر یک مقام بلند پایه دولت و هیئت همراه! تشریف داشتند. (حالا مثلا چند نفر! دقیقا نمی دانم و به نقل قول ها هم اعتماد نمی کنم) آنچه برای ما محسوس بود قحطی و کمبود شدید فضای مناسب برای اسکان و استقرار مهمانان یک همایش دینی غیر دولتی بود.برو بچه های خدمات می گفتند: هتل های شهر، و نیز بیشتر مهمان سراهای ادارات و سازمان ها را هیئت همراه آن مقام "بلند پایه" گرفته اند!

بماند که در این سوی ماجرا گروهی ازمهمانان این همایش دینی که از استان های دور نیمه شب رسیده بودن جای مناسب حتی پتو هم برای استراحت پیدا نکرده بودند !و نمی دانم شب سرد را چگونه گذرانده بودند.

و نیز بسیار زیبا در این سوی ماجرا کسی را ندیدم که شکوه و گلایه ای بر زبان آورد.!

اما شوخی ها ولطیفه های دوستانه حکایت ناخرسندی از گسل های خود ساخته "دنیا مقامان بلند پا" بود.

قصه ما به سر رسید

دنیا به آخر نرسید

*****

یادم آمد بیت شعری که استاد بزرگواری خواند و فکر کنم زیر شیشه دفتر کار یا پشت سرش نصب شده بود.

تکلف گر نباشد خوش توان زیست

تعلق گر نباشد خوش توان مرد

اگر درحال خویش نیکو بنگریم به روشنی درخواهیم یافت که کشمکش ها و بگیر و ببندهاو.... در همین جمله است.

"انسان اسیر تکلف و تعلق است،آزادش کنید."

 

 


  

گاهی فکر می کنم چیزهایی را در زندگی فروخته ام که عوض قابل ملاحظه ای دریافت نکرده ام!در چنین مواردی افراد حس و حال های مختلفی پیدا می کنند.

 

بعضی ها بی خیال بی خیال ،رفت که رفت.چی رفت چی آمد!اصلا مهم نیست (یا لا اقل اینگونه وانمود می کنند یا واقعا فکرشون رو درگیر آن نمی کنند)این بعضی؛ لحظه ای هم به گذشته و حوادث پشت سر فکر نمی کنند.!!این بعضی به اصل خود ساخته "هرچه پیش آید خوش آید"باور دارند.به این ها می گویم "الکی خوش های روزگار"

 

گروه دومی هم وقتی می بینند در مقابل هزینه انجام شده چیز دندان گیری که ارزش افزوده ی قابل توجه و معنا داری دارد یا در پی داشته باشد دستشان را نگرفته دنیا را تمام شده و همه چیز را آوار شده بر فکر و ذهن خویش می بینند و توانایی فکر کردن را از دست می دهند.تعطیلی فکر و بررسی زوایای گوناگون و چاره جویی همان و دچار مالیخولیای مزمن شدن همان! وحشتناکِ وحشتناک خوره بدبینی ،طلبکاری از زمین و زمان، انتقام از خویش و همسایه و خدای خویش و همسایه ساختمان وجودشون را از درون متلاشی می کند.

باور کن تصورش هم همه وجودم را آکنده از درد و اندوه می کند.!

 

واما گروهی دیگر،سومین ها. اندوه و تردید و حسرت و افسوس و خود خوری (و شاید هم دیگر خوری!)به سراغشان می آید به اصطلاح توی لک فرو می روند،زمانی را به خلوت و تنهایی و کم حرفی می گذرانند.نه برای فرو ریختن و پاشیدن شالوده و پایه های فکری که برای باز سازی و بررسی فرصت های پیش رو.شاید نه خیلی زود که پس از بازه زمانی خاص به خویشتن خویش باز می گردند.اندیشه و انگیزه،عقل و عشق،بازآفرین های مناسب این دسته از آدم هاست.

شاید شما گروه چهارمی را هم به تجربه یا به مطالعه پیدا کرده باشید اما ذهن من فعلا به بیشتر از این قد نمی دهد!

این که در کدام گروه قرار داریم فعلا مهم نیست.

 

نکته مهم تامل و درنگ برخی جملات طلایی است

 "پیش گیری بهتر از دمان ،پیشگیری کم هزینه تر از درمان"یا جمله:"اندیشه قبل از عمل"چرا؟!!

در قانون زندگانی می گویند: "هرچیزگرفته شد در برابر چیزی داده شد."

و این را نیز می گویند که: سرمایه عمر برابر و بدیل و نظیرو مقابل ندارد که تو یا دیگری در برابر گرفتن حتی ثانیه های آن ارزش افزوده ای بازگرداند.

 

لحظه لحظه زندگی که از آن به "عمر"تعبیر می شود وجه المصالحه،وجه المطالبه،و... هیچ چیز قرار نمی گیرد.تا چه برسد که عمری به بازی و پرسه زدن در کوی خیال این و آن و مرید و مراد ها و شخم زدن و کاشت زمین دیگران بگذرد.!!

از زاویه ای دیگر از فراز ابدیت و اندیشه ای الهی اگر درنگ کنیم می توانیم بگوییم اصلا و اصلا تو مالک لحظه هاو ثانیه های ی زندگی خود نیستی که مجاز به هرگونه تصرف در آن باشی!

و شاید حسرت ها،اندوه ها،پشیمانی ها،بازگشت ها،غم و غصه ها همه پیامدهای تصرف غیر مجاز ما در لحظات عمرمان باشد!آن گاه که شیشه شفاف عمرخراشید ، بوستان زیبای آن میدان تاخت و تاز هرزه علف ها شد،در امانت "عمر"خیانت شد می خواهی چه شود؟

یخ فروشی را به یاد آورید که در مرداد ماه خریداری برای کالای خویش نمی یابد!

چنین کسی با آب شدن یخ سرمایه اش را باخته است!

با "خدا" و قوانین "او"زندگی کنیم تا بیهوده آب حیات خویش را در شنزار بی حاصلی هدر ندهیم.

 

درود بر نظامی گنجوی که فرمود:

حدیث کودکی و خودپرستی

رها کن کان خیالی بود و مستی

 

وچه زیبا فرمود امیر بیان:

بر عمر (و زمان) حریص تر باش تا نسبت به درهم و دینار

سید 7-9-97

 

Image result for â«Ùرصت عÙرâ¬â


  

وحدت و تناقض!

 

هست و نیست

باید و نباید

زوج و فرد

خوب و بد

حق و باطل

و....

 

Image result for â«ØªÙاÙضâ¬â

 

عقل و خرد آدمی از این دو گانه های روبروی هم چه برداشتی دارد؟!

آیا عقل اتحاد و هماهنگی بین دوگانه های بالا را اجازه می دهد؟

اصل تناقض زیربنای نظام فکری انسان است،فیلسوفان می گویند این اصل از "اَوَّلیّات"است.یعنی مطلبی است که نیاز به دلیل برای اثبات ندارد و امری وجدانی است.کودکی که هنوز فکرش سامان نیافته هم می فهمد ، زمانی که در آغوش پدر قرار دارد بگوییم تو اینک در آغوش پدر نیستی! (هم اوباشد و هم او نباشد) یا به اوبگوییم هم اکنون که اینجا نشسته ای هم شب است هم روز! برف پشت بام خانه هم سیاه است هم سفید!1.

پس در سیستم عقل سالم و نظام فکری اتحاد و اجتماع دو چیز نقیض یکدیگر پذیرفته نیست.گزاره هایی که روزانه برای انجام نیازهای خود به کار می بریم را دقت کنیم!

مردمان از دیر باز باورهای متفاوتی داشته و دارند و هرکس بر پایه ها و اصولی که خود بدان معتقدند (فعلاصرف نظر می کنیم که این مبانی و اصول از کجا و چه منبع و چشمه ای آمده است!!)باور خود را درست و مطابق با واقع می دانند.(و باز بگذریم از این که چشمه و پایه درستی آن باور با واقع چیست !وواقعیت را چه کسی مشخص می کند! عقل و اندیشه بشر واقع ساز است یا آفریدگار عقل و اندیشه!)

و از دیر باز مردمان برای حفظ و نگهداری باورهای (درست یا نادرست) خود و یا برای گسترش و فراگیر شدن آن گاه با هم جنگیده اند ،گاه نیز خردمندان از هر طرف با یکدیگر به تبادل علمی پرداخته اند و برای اثبات درستی باور خویش و مجاب کردن یا اقناع طرف مقابل ،بر اساس منبع پذیرفته شده (طرف ها) به ارائه دلیل پرداخته اند.

اما با تاسف فراوان جنگ سخت و نرم به مراتب بیش از تعاملات علمی،فرهنگی سازنده و به دور از تعصب و جزم گرایی جریان داشته است.

در این میان در هر نیم قرن و قرنی و هر از چند گاه دلسوزانی از فرهیختگان و فرزانگان و خردورزان جوامع تئوری یا دکترین و نظریه جامعی برای وحدت و اتحاد بین فرق و ادیان و مذاهب ارائه کرده اند که با همراهی و توجه جامعه بشری روبرو شده است.

مقصود از آنان از این"اتحاد وحدت" چیست؟!

آیا منظورآنان از "وحدت" پذیرش و باور به دو نقیض است؟!

اگر پایه سخن آنان را آموزه های عقلی و نقلی و در حوزه درون دینی(تقریب مذاهب) قرار دهیم قطعا سخن آنان پذیرش متناقض ها یا دست کشیدن طرفداران مذاهب از باورهای خود به "بهانه وحدت" نیست. چرا که پذیرش متناقض از ساحت خرد دور است و دست کشیدن از باورها عملا به آسانی امکان پذیر نیست.

 اینجاچند نکته قابل تامل و درنگ است

1-   پلورالیسم و کثرت گرایی (حق دانستن و مطابق با واقع دانستن همه باورها که با هم در تناقض هستند)در حوزه خرد و اندیشه(نظام عقلانی) قابل قبول نیست.

2-   جا برای بحث و تبادل نظر و گفتگوهای علمی بر مبنای پذیرفته شده طرف های دعوا همیشه باز است.

3-   پلورالیسم و جمع گرایی اجتماعی به معنای در کنار هم زیستن و زندگی مسالمت آمیز داشتن آنطور که تاریخ و تجربه بشری گزارش می دهد کا ملا امکان پذیر است.

4-   آموزه های نقلی(آیات و روایات) و عقلی و روش و منش بزرگان اسلام تاکید بر نکته سوم است.و نمونه های بسیاری بر زندگی همراه با احترام و عزت فرق گوناگون مسلمانان در این مورد در دسترس است.

5-   تاکید بر اشتراکات میان مذاهب راه راستی برای نزدیک شدن و وحدت عملی است.

6-   با تکیه بر اصل عقلانی گفتگو و مباحثات علمی و برهانی و اشتراکات می توان راه خود شیفتگی و خود خواهی و برتری جویی گروههای سرخود ،غلو گران،افراطیون و جنگ طلب را سد نمود.

 

و پایان بخش گفتگو ستایش پروردگار جهان است

الحمد لله رب العالمین

-------------

 

1.    در تناقض هشت وحدت شرط دان- وحدت موضوع و محمول و مکان

               وحدت شرط و اضافه ، جزء و کل- قوه و فعل است ، در آخر زمان

 

 

هفته وحدت و ولادت پیام آور محبت و مودت حضرت محمدصلی الله علیه و آله

و میلاد تجلی بخش پیام وحدت آفرین رسول مهربانی

حضرت امام جعفربن محمد الصادق

علیه السلام بر جامعه مسلمانان مبارک باد.


  

سواره ی پیاده!

سری که به دور و برت بچرخانی برای عبور از پیچ های زندگی آنطور که دلت می خواهد چندان از آزادی عمل برخوردار نیستی،باید ها و نباید های بی شماری احاطه ات کرده اند.و تو هم خواسته و ناخواسته به آنچه که آن را تکلیف و دستور نام گذاری می کنیم یا تن می دهی و یا دل می دهی و اندکی از آدم ها نیز سر و دل و جان می دهند!

جای تردید نیست که انسان به طور طبیعی از دستور و تکلیف و باید و نباید و آقا بالا سر داشتن (هر کسی باشد)و چه نکن و چه بکن هم سخت گریزان و فراری است!

او خود را خوب می شناسد؛گاه که از سر ناچاری خود را در چنبره دستور و تکلیفی می بیند با این که می داند با انجام این کار جز اندکی تحمل سختی و تلاش آسیب وزیانی متوجه او نمی شود یا احتمال فایده و منفعت نیز دارد! باز خودرا در "حباب" توجیه و بهانه و عذر قرار می دهد و با ترفند هایی از زیر بار انجام آن شانه خالی می کند.

طبیعی است که آدمی می خواهد مسیر حرکت او به جلو! همواره اتوبان باشد،بازِ باز باشد.کسی به او نگوید بالای چشمت ابروست!

فقط می خواهد بااسب خودخواهی خود را بتازد و بتازاند.

اما کمی دقت کنیم می بینیم سکه زندگی روی دیگری هم دارد با خطوط و نقوش گوناگون!

یک نگاه نه چندان عمیق و فلسفی به خودمان در می یابیم که داده های منحصر به فردی در کائنات داریم؛

- عقل و اندیشه که برای خودش عالمی دارد و تنها همین یک سرمایه که چه باغ و بوستان هایی را می تواند تولید کند و لحظه به لحظه زندگی را از ارزش افزوده برخوردار سازد.مرکزی بسیار پیچیده و ناشناخته برای محاسبات ریاضی و احتمالات و درک توازن ها و معادلات و....

- قلب و دل که برای تعریف و توصیف و کاربرد و آثار آن باید متواضعانه شاگردی صاحب دلان کرد و در پیشگاه آفریدگار دل زانو زد.!

- این دو موهبت بی بدیل در موجودیت انسان ما را به خود مشغول می سازد که :" آهای انسان! هر رهایی آزادی نیست، چه بسا زنجیر اسارت بر روح و اندیشه ات باشد" و "هر تکلیفی اسارت نیست،شاید که همان کلید آزادی دل و جانت باشد"

-همو (عقل)رهایمان نمی کند و مدام در گوشه گوشه جانمان زمزمه می کند که "مطلق گرایی" کار تونیست. تو با راه بندان های بسیاری روبرو هستی! تو را نشاید که مطلقا هر تکلیف و باید و نبایدی را مردود شمری !و یا مطلق پذیر باشی!

حد اقل محاسبه کن ببین

 دستور دهنده چه کسی است!

مبنای باید و نبایدش چیست؟

حکمت آن،فلسفه آن،مصلحتش برای چیست؟

سازگاری آن با اندیشه خالص و عاری از دگم گرایی و تعصب چقدر است؟

سود و زیان آن برای توست یا دستور دهنده!

چه نسبتی بین احتمال سود و زیان وجود دارد؟

آیا آنچه تو زیان پنداشته ای حقیقتا زیان است یا دچار وهم و خیال شده ای !

نسبت 100 ،200 و یا هزار سال به بی نهایت چه عددی است!

اگر احتمال ما عددی کوچک باشد و محتَمل ما بسیار بسیار با ارزش باشد چه می کنیم؟

-------

برای رسیدن به موجودیت خویش نخست نرده های زندان مطلق گرایی،جزم اندیشی،تعصب ورزی،خوش خیالی و خودخواهی را بشکنیم. خواهیم دید رهایی در دل و جان و اندیشه سپردن به فرمان خداوند تنها مطلق عالم است.

پ.ن:

وقتی برمر کب خیال و قوانین ساخته عقل و اندیشه شهوت آلود بشر سوار باشیم جای اعتبار و واقع برای ما عوض می شوند.اما کسانی که دل به قانون خداوند سپرده اند و آگاهانه و عاشقانه آن را پذیرفته اند می فهمند و می بینند که:

بسا پیاده که آنجا سواره خواهد شد

 بسا سواره که آ‌نجا پیاده می‌آید

بسا امیر که آ‌نجا اسیر خواهد شد

 بسا اسیر که آنجا امیر خواهد بود


  


خدا خیرت دهد!

خدا خیرش دهد!

خدا رحمتش کنه!

چه آدمی بود خدا بیامرزدش!

نور به قبرش بباره!

و...

-----

گور به گور شده!

گورش جهنمش بشه ان شاء الله!

خدا عذابش رو زیاد کنه کم منو عذاب نداد1

خدا لعنتش کنه که هرچه میکشم از دست او می کشم!

بلایی که به سرم آوردی سر خودت و بچه هات بیاد!


Image result for â?«Ù?عÙ? Ù? Ù?Ù?رÛ?Ù?â?¬â??

پرده اول:

آیا شما هم این جمله ها را به کار می برید؟

آدم هاچنانچه به لحاظ قوای عقلی و وجدانی از سلامت و اعتدال برخوردار باشند در برابر جذب و دفع ها،مهر و قهر ها،مهرورزی ها و نا مهربانی ها،حق دهی و حق کُشی ،عدل وظلم ،خوبی و بدی از خود واکنش مناسب بروز می دهند.

پرده دوم:

جهان مادی عالم تضاد منافع و محدودیت هاست .به عنوان مثال فرض می کنیم؛ آدم هایی در ذهن خود برای مکانی راس و قاعده ای تصور کرده اند (و صد البته درراس نشینی هم منفعتی و سودی)و آن راس هم فقط برای یک نفر جا هست، تعدادی هم که در قاعده قرار گرفته اند همه میخواهند در آن راس بنشینند و البته تا آن آدمی که در راس قرار دارد دیگری نمی تواند آنجا بنشیند، از طرفی:

1-   عمر همه این متصوران کفاف نمی دهد به نوبت از این منفعت (ذهنی)بهره ببرند.

2- قانونی (بیرونی) یا خود ساخته وجود دارد با معیارها و ملاک هایی برای کسی که باید آن بالا بنشیند. اما همین آدم ها شاخص ها و آن قانون نهاده خودشان یا قانون (بیرونی) مورد قبول خود را زیر پا می گذارند و همه می خواهند به هر صورتی که شده خود را به آن بالا برسانند. سرانجام یکی از این میان با ترفند(زر و زور و تزویر) که شایستگی تکیه زدن بر آن مسند را نداشت به آن راس می رسد.حال با توجه به نهادهای کمال خواهی،حق خواهی،سود و لذت طلبی،استقلال طلبی ،استخدام دیگران و....در وجود نوع انسان در برابر این راس نشینی (به جا و یا نا به جا) چه اتفاقی خواهد افتاد.؟!

پرده سوم:

پزشکی مهربان و کاردرست و کار بلد در برابر بیمارش تا جایی که برای او امکان دارد با مهر و دلسوزی عمل می کند، انسان خردمند نیزتوصیه هایش،تجویز قرص و آمپول و شربتش،هشدارها و دستوراتش را در راستای منافع و بهبودی بیمار می داند.

حال پزشک در می یابد غده بدخیمی در یکی از اعضای بدن بیمار ریشه دوانیده و مرتب درحال پیشروی است و حیات و زندگی اورا نشانه گرفته است.! اینجا پزشک مهربان،خوش سخن لحن هشدارها و دستورهایش تند تر و تند تر می شود. لذت هایی را از بیمار سلب می کند،و او را ازبهره برداری بسیاری چیزها باز می دارد. اما همچنان این غده کشنده بزرگتر می شود ،به ناچار و باز به حکم اصلاح جسم بیمار طبیب حکیم دست بر تیغ جراحی می برد و بر بیمار تیغ می کشد .

هیچ خردمندی بر جراح خرده نمی گیرد،بازخواستش نمی کند که زبان دل به تحسین و ستایشش می گشایند و تیغ او را تیغ "مهر" می دانند و می نامند.

پرده چهارم:

کاربرد همه آن جملات بالا در جای خود درست است و حقیقت.(منظور صرف گفتن آن جمله ها نیستند که آن کلمات باز تاب های گوناگون قلبی و رفتاری آدم ها در شرایط متفاوت زندگی است)

همان طور که خیر خواهی و مهر ورزی مدد شدگان ستم دیده برای یاوران نیکی و عدالت طلبی واکنش "طبیعی" در برابر خوبی و خوب کاری است لعن و نفرین ستم دیدگان بی پناه نیز واکنش طبیعی آنان در برابر ستمگران حق کش است.!اگر به دقت بیندیشیم و حوزه اندیشه را از سلطه بی رحم هوس ها آزاد سازیم می بینیم که لعن و نفرین اقتضای آفرینش نوع آدمی است.

لعن و نفرین عملی حکم همان تیغ جراحی پزشک کار بلد کار درست در برابر غده های بدخیم و کشنده جامعه بشری را دارد.

پرده پنجم:

بر اساس آموزه های اصیل اسلامی (قرآن و روایات معتبر)جهان هستی بر اساس علم،حکمت،رحمت مدیریت می شود و مدیریت کلی عالم هم رحمت گسترده الهی است.در همین مدیریت رحیمانه و رحمانی و بر اساس همین رحمت تیغ تیز بر غده های بدخیم جامعه کشیده می شود تا حیات جامعه انسانی حفظ شود.

فرعون و نمرود و بوجهل و بولهب و... نمونه های قرآنی غدد سرطانی جامعه انسانی هستند.

و زمانه و روزگار ما را تو خود بهترمی دانی!

عاشقم بر قهر وبر لطفش به جِد

وین عجب من عاشقم بر این دو ضد(مولوی)

Image result for â?«Ù?رگ بر Ø¢Ù?رÛ?کا بÙ? اÙ?Ú¯Ù?Û?سÛ?â?¬â??



  

جامانده ام از کاروان!

جامانده ام از قافله!

این روزها این جمله ها را از زبان مداحان،برخی مصاحبه شوندگان رسانه ها،پروفایل ها و پیج های شبکه های پیام رسان ،و در بسیاری محاورات و گفتگوهای متدینین می شنویم.

برخی به سادگی از کنارآن عبور می کنیم و اندکی از خردورزان عاشق که عشق را از "معبر" تنگ و تاریک "عقل" عبور داده اند با درنگ و تامل آن را به ترازوی نقد و تحلیل عقل و وفطرت می نهند.!

نوع نگاه ما به پدیده های هستی بعلاوه چاشنی اراده و سوزن عزم و تصمیم و باروت حرکت رفتار های شگفت انگیزی را در جنبه های مثبت یا منفی آن رقم می زند.

Image result for â«Ø¬Ø§ ÙاÙد٠ا٠از ÙاÙÙÙâ¬â

-------

می گفت: (با سوز و آه )خیلی دلم میخواد اربعین کربلا باشم،بار اول و دومش نبود که حضور در بین الحرمین و همه آن جاهایی که دوست داشت را تجربه کرده بود.اما چند سالی فاصله افتاده بود.امسال هر وقت گزارش های پخش شده از رادیو و تلویزیون را می شنید و می دید از عمق دلش آه می کشید.!دیگه امانم رو بریده بود.دم و بی دم و گاه و بیگاه ،روز و شب ذکر و فکرش "کربلا" بود و "کربلا".!

با عقل محاسبه گر من،او هیچ یعنی "هیچ" جوری توانایی برای چنین سفری نداشت.

از مدت ها پیش کمرش دچار عارضه ای شده بود که برداشتن 500 گرم بار هم برایش سم مهلک بود.پیاده روی هم حداکثر 1000 متر،کمی بیشتر می شد عضلاتش قفل می شدند .گاه گاهی هم که دستی به کاری می زد از سر غیرت،او را منع می کردم.

قسط و وام هایی که حقوقش را کاملا پوشش می داد و چیزی برای دست به خیر بودن نمی گذاشت.

و بسته های دیگر "عاقلانه" که مرا از باز گذاشتن دست او برای چنین سفری باز می داشت.

اما به واقع پای "عقل" سالم من "چوبین" بود و دست و پای "دل" شیفته ی او "فولادین"!

آری در مسیر "دلدادگی و عشق" و وادی "محبت"

پای استدلالیان چوبین بود

پای چوبین سخت بی تمکین بود

تهدیدها،سرزنش ها،متلک ها و نیش و کنایه ها و حتی تحریم های مالی "بنده ی عاقل" هم کارگر نیفتاد که نیفتاد.!

آری "حُبُّ الحسین یَجمَعُنا"

 شاد باش ای عشق خوش سودای ما

ای طبیب جمله علت های ما

نه آه و ناله و سوز های فراق و هجران او را توصیفی است و نه بسته های عقل معاش اندیش من را دلیلی برای توجیه جا ماندن.

"او"رفت.!

و این"عاقل" جا مانده از زندگی......

به قول مرحوم حسین پناهی:

جا مانده است

چیزی جایی

که هیچگاه دیگر هیچ چیز

جایش را

پر نخواهد کرد....

سید 6-8-97

 


  

پیوند اولیاء و مربیان حاکمیت دل ها

از دیر باز ،از همان روزی که بشر فهمید باید یاد بگیرد و بیاموزاند و رشد و باروری علمی ،فکری و اخلاقی خود و فرزندانش را در آموختن و آموزش دید و آن را افزوده و ارزشی در زندگی خویش تلقی نمود ،برای به چنگ آوردن این ارزش افزوده :

الف- یا خود به استخدام دیگری در آمد تا با تحمل درد و رنج تن و دهش بهره ای از مال جان خویش را از رنج جانکاه ناداری حقیقی برهاند. و در این مسیر تاریخ نمونه های فروانی سراغ دارد که انسان های برجسته ای زخم سنگ و صخره های طریق شاگردی بر پای تن خریده اند تا پای دلشان از زنجیرهای نادانی و غم پنهان نایافتگی حقابق برهد.

ب- ویا در این مسیر ارزش آفرین دیگری رابا روش های گوناگون به استخدام خویش درآورد .

فارغ از چند و چون و خوب و بد نسبی هر کدام ،هر دو با یک هدف انجام می گرفت و می گیرد.

در این میان آنچه قابل درنگ و اندیشه ژرف است (چه معلم و مربی مشعل به دست سراغ شاگرد و آموزش گیر برود و چه شاگرد و پژوهنده لنگان و خیزان در پی معلم و استاد و کلاس درآید) رابطه ناگسستنی در مناسبات میانشان وجود دارد.گرچه امروزه قانون گذاران و دانشمندان علوم تربیتی علل ،دلایل ،انگیزه ها و ساز و کارهای بسیاری (به ویژه در سازمان های رسمی آموزشی و پرورشی ) برای اصالت ،انسجام و ارتقا و کارآمدی این "روابط" نگاشته اند. لیکن بی تردید نگارنده بر این باور است که اصل رابطه بین اولیا و مربیان از چنان واقعیتی برخوردار است که من آن را قانونی نا نوشته می دانم .

اگر از این مفروض که مبتنی بر واقعیت هایی نیز هست چشم بپوشیم .برآگاهان و دلسوزان عرصه تعلیم و تربیت و نیز والدین فهیم و فرجام نگر پوشیده نیست که ابرهای ضخیم و بی بارانی بر این رابطه سرنوشت ساز و تقدیرگونه سایه افکنده و این ارتباط مقدس و اصیل را به نا کجا آباد می کشاند.

علیرغم پرو پاگاندای ذهن پرکن و فریبنده عصر ارتباطات و فراوانی وسایل ارتباط جمعی که روز به روز مدرن و مدرن تر می شود تا بدانجا که والدین و حتی دانش آموزان به آسانی از درون منزل با مدرسه و دانشگاه محل تحصیل خود می توانند خواسته هایشان را منتقل کنند و متقابلا برنامه های سازمان آموزشی و تربیتی مطلوب خویش را رصد کنند و ارتباطی دو سویه و چند سویه داشته باشند. (و برخی فوائد مترتب بر آن را نادیده نمی گیریم )اما نتایج و دستاوردها و پیامدهای پیوند متقابل در دانش آموزان و فرزندان آن گونه که بایسته است در جامعه کوچک مدرسه و منزل و در جامعه بزرگ کشور بروز و ظهور ندارد.

شاید آنچه که در یک پیوند عمیق و کارساز و تاثیرگذار باید در پی آن بود و برای آن چاره اندیشی کرد چگونگی حاکمیت دل هاست نه صدور بخش نامه ها ،ایجاد گروهها و کانال ها در فضای مجازی و تشکیل جلسات تصنعی و تکلیفی.!(تاثیرگذاری این امور در اطلاع رسانی و آگاهی بخشی وتسهیل در آموزش ها را نادیده نمی گیریم.... اما این گونه ارتباط سازی ها برای ساختن شخصیتی نسل آینده آب در هاون کوبیدن است! )

به راستی آیا بازنگری درروش های تحکیم پیوند اولیاء و مربیان ضرورت امروز مانیست؟!

سید29-7-97

 

Image result for â«Ù¾ÛÙÙد اÙÙÛاء Ù ÙربÛاÙâ¬â

 


  

Image result for â«Ø¨Ø§ ÙØ¯Ø¹Û ÙÚ¯ÙÛÛد اسرارâ¬â


ای مدعی رها کن مارا به حال خویش

با سحر و شعبده راهی نبرد کس به پیش

یک جو عمل بیار در ترازوی روزگار

آزاد کن خلق خدا را زهای و هوی ریش

ره بسته ای که بگیری عیار این و آن

مردی کن وباری نشان ده طلای خویش

دزدان چو شب شود متاع را می برند

 تو روز و شب گشته به احوال ما سریش

پرکرده گوش فلک ساز جانسوزعدل و داد

کهنه شرابی زما بستاندی بده ،خیر پیش

هان !ای دغل ،جان ستم بر زمین خورد

ازآه عاشقان ،حذر کن وفرجام کار خویش

رندیت فریفت خلق خدا را ومات کرد

بینم حریف انتقام ،کندت کیش و مات خویش


سید 22-7-97

Image result for â«Ø¨Ø§ ÙØ¯Ø¹Û ÙÚ¯ÙÛÛد اسرارâ¬â


  

یکی از فرازهای گفتاری استادم که دربسیاری از جلسات و به مناسبت های گوناگون تکرار می کنند این جملات است:

"بیراهه مرو و راه کسی را هم مبند"- -    

ایشان رمز خوشبختی و سعادت ،آرامش،گشایش در امورودینداری را در این دو جمله می دانند.


نیک می دانیم ونیاز به بازگویی نیست که "انسان"تنها موجود بی نهایت طلب کائنات و هستی است واگربه درستی از فطرت و وجدان و عقل فرجام اندیش استفاده نکند و برای هماهنگی عقل و وجدان و فطرت با غرایز و نیروهای حیوانی خویش وموانع بیرونی(اهریمنان انسان نما) در مسیرزندگی از خضر راهی و صاحبدلی راهنمایی نطلبد همچنان بیراهه خواهد رفت .درد امروز فرد و خانواده و جامعه ی ما در مراجعه نکردن به عناصر یاد شده و یا خود درمانی و بد درمانی های معنوی و روحی است.


جامعه ای که بیش از پانزده میلیون پرونده باز در دادگاهها و محاکم قضایی دارد و نزدیک به 60 میلیون آدم را درگیر خود کرده و بیشتر آن هم مالی،ملکی،خانواده گی است پر واضح است که دچاربیماری است . بی اعتنایی آگاهانه یا نا آگاهانه به طبیب حاذق ناصح دلسوز و نسخه های درمانگران الهی ،رفاه و خوشی و نشاط و سرزندگی و ادب و احترام و اخلاق را از آنان گرفته است.

اگر این بیراهه نیست پس چیست؟!

آدمی که در بیراهه گام برداشت (لیکن به گمان خویش درست می رود) بر اساس سرشت بی نهایت طلبی آسیب و زیان های جبران ناپذیری دارد.

1-   خود زنی و خود آزاری(همان بیراهه روی)

2-   مردم آزاری (ایجاد راه بندان و موانع برای دیگران)

بی شک آدمی که بر خویشتن خویش مهربان نباشد انتظار مهرورزی بر دیگران توقع بیجایی است.


معیاربیراهه روان "خودِ گیاهی و حیوانی اوست" واتفاقات و حوادث ناگوار و سخت ،بروز ظهور این معیاررا آسان تر می سازد.

جایی که به خویشتداری بیشتر نیاز است ببین او چه می کند؟!

جایی که به گذشت و فداکاری نیاز است بنگر او چه می کند؟!

جایی که حقیقت در مسلخ مصلحت قربانی می شود او چه می کند؟!

جایی که علم و مهارت جهل و ناکارامدی را تسخیر می کند دقت کن او چه می کند؟!

جایی که ......؟!

و چنین است آنگاه که "خود" معیارشد برای تامین و اشبا و اقناع و ارضاء این جناب"خودِ"سیری ناپذیر و نهایت طلب راه را بر دیگران خواهی بست و تا می توانی از رشد و کمال و زندگی بهین دیگران جلوگیری خواهد کرد.!!


تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل


بی عنایات خدا هیچیم هیچ!

 

 

Image result for â«Ø¨ÛراÙ٠رÙÛâ¬â


  

Image result for â?«Ø¨Ø±Ú©Øªâ?¬â??


در خوش وبش ها و گفتگوهای روزانه ی مردم می شنویم که:

عروسی تون مبارک!

 تولدت مبارک!

عیدتون مبارک!

خدا به سفره تون برکت بده!

 کمه ولی خدا برکت میده!

خدا خودش برکت بده!

زندگی ها مون بی برکت شده!

نان برکت خداست!

و...

سختی ها و ناملایمت ها و فشارهای زندگی موجب شده است حتی مذهبی ها نیز کمتر به عمق این "شبه جمله ها"ویا جملات بیندیشند و برآن باور داشته باشند.خیلی وقتها این جملات را می گوییم تا چیزی گفته باشیم ! برخی نیز اگر معادل ساده و روان آن را بیابند حتما آن معادل را بکار خواهند برد! زیرا زیر ساخت زندگی شان با این روبنا (به کاربردن واژه ها ی این چنینی)هیچ گونه هماهنگی ندارد.این گروه از آدمیان معماری ستون و سقف زندگی شان به گونه ای ست که دکوراسیون و رنگ آمیزی در و دیوارها تاثیر قابل اعتنایی در ماندگاری ساختمان ندارد.!

-----------

آفریدگار انسان و کائنات سخنان عیسی پسر مریم پاک برای معرفی خود در کتاب مقدس ما (قرآن) را این گونه بیان می کند:

" اِنِّی عَبْدُ اللَّهِ آتَانِیَ الْکِتَابَ وَجَعَلَنِی نَبِیًّا وَجَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنْتُ"

من بنده خدا هستم،اوکتاب آسمانی به من داده است و مرا پیام آور خویش قرار داد و هرجا باشم مرا مبارک (سراسر خیر و فیض)گردانید.

شرط اول مبارک بودن و زندگی سرشار از خیر داشتن بنده بودن است،بندگی خدا کردن.

برای بنده خدا بودن شرط دوم نیز خود به خود پیش می آید که بر اساس قانون خدا زندگی ات را سرو سامان بدهی .

بنده خدا که شدی زندگی ات همواره مبارک است، چه سلیمان باشی با سیطره کامل بر جن و انس و ملک،چه ایوب باشی و مغلوب کرم ها و بیماری ها و چه یونس زندانی در دل نهنگ و چه یوسف در پناه چاه حسادت و بی وفایی و خیانت.!

نگاه وقتی نگاه خدایی نبود و همه موفقیت ها و رفاه و آسایش ها را در پرتو نور کم سو و بی فروغ تلاش و کوشش خویش وصرف اسباب و علل مادی محیط پیرامونی دیدیم و همه موفقیت را در سیر خوردن و سیر لذت بردن و سیرداشتن امکانات دانستیم! زبان سر و زبان دل به شکایت می گشاییم که: چقدر زندگی ها بی برکت شده است!!

فرجام نگران براین باورند که سرچشمه مبارک بودن و با برکت بودن مال وعمرو زندگی آدمی نیّت‌ها، اهداف، حالات و خصلت‌هاى درونى شان است. بنابراین بعضى‌انسان‌ها هر جا که باشند مبارکند و بعضى به خاطر مشکلات روحى و دورى از معنویّت، در هر جا که باشند گرفتار خصلت‌هاى نارواى خویش‌اند و خیرشان به دیگران نمى‌رسد. و زندگی آنان نامیمون و نامبارک است .

انسان های مبارک روزگار(پیامبران خداوند- حکیمان الهی) نگاه ما را از بیرون به خودمان معطوف می کنند.

به غیر خویشتن رهبر نداری

به غیر خویشتن رهزن نداری

آنان برای مبارک بودن مان هدایای گرانمایه ای پیشکش نموده اند. برخی هدایای ماندگار انسان های مبارک روزگار از این قرار است:

·       بندگی خدا و ایمان واقعی بر مطلق بودن قدرت وفیاض بودن او

·       خویشتن داری در برابر گناهان

·       آمرزش طلبی از خداوند

·       دلبستگی به عبادت و نماز

·       عدالت ورزی و رفتار نیک

·       آسان گرفتن در خرید و فروش

·       میانه روی و اقتصاد در معیشت

·       پاکیزگی و نظافت

·       انفاق و احسان به دیگران(انفاق پر کردن جاهای خالی زندگی دیگران از هر نوع:مالی-علمی-فرهنگی-)

·       محکم کردن پیوند خویشاوندی(صله رحم)

·       اطعام کردن گرسنگان

·       نیکی به پدر و مادر به طور ویژه

·       زیارت حرم اباعبدالله الحسین علیه السلام

·       کوتاهی آرزوها و آمال

·       گفتار نیکو با مردم

·       و.....

بنا به فرموده جناب سهراب زیر باران باید رفت....

نگران نباش چتر خداوند همواره روی سر توست

اگر و اگر...

چشم ها را باید شست ،جوردیگر باید دید.


زندگی تون متبرک به باران های نرم الهی

سید 9-7-97


  
+ برای رسیدن به موجودیت خویش نخست نرده های زندان مطلق گرایی،جزم اندیشی،تعصب ورزی،خوش خیالی و خودخواهی را بشکنیم. خواهیم دید رهایی در دل و جان و اندیشه سپردن به فرمان خداوند تنها مطلق عالم است.


+ #رهبر_انقلاب قدرت استکبارى امریکا هم از بین خواهد رفت ، او هم متلاشى خواهد شد ، این قدرت جهنمى ماندنى نیست ، اسرائیل هم ماندنى نیست. 1370/05/30


+ مردی که دائم ، در حضور خدا باشد و از یاد خدا غافل نشود . هرگز نمی تواند به خانواده خود ظلم کند چنین مردی ، در چشم همسران و فرزندانش ، عزیز و دوست داشتنی و با جذبه خواهد بود .


+ برای رسیدن به عزت بهترین راه ، قناعت است .سعی کنیم حرص و طمع ، نداشته باشیم به اندازه خودمان ، از دنیا بهره برداری کنیم


+ بیشعور سیاسی کیست؟ حسن رحیم پور ازغدی در توئیت خود نوشت: کسی که شعور سیاسی داشته باشد از مذاکره دوباره با آمریکا حرف نمی‌زند.


+ نقوی حسینی مخالف CFT: رئیس جمهور یک سطر بنویسد و تضمین بدهد که اگر عضو کنوانسیون شدیم مشکلات مالی و پولی ما حل می‌شود و اگر نشد مرا استیضاح کنید. ما رای می‌دهیم.


+ آرامــــــش چیست؟ نگاه به گذشته و شکر خــــــــدا، نگاه به آینده و اعتماد به خــــــدا Peace of mind can be meant as: looking back on the past and thanking God; looking ahead into the future and trusting in God.


+ حضرت امام علی ((علیه السلام)) : قیمت و ارزش هر کس به اندازه کارى است که مى تواند آن را به خوبى انجام دهد. ازنهج البلاغه امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام حکمت81


+ مــرو راهــےکه با ریگےبلغــزے مشــو بیدے کہ با بادے بلرزے تــورا قدر و تورا قیمت گـران است مـکن کارے که یک ارزن نیرزے


+ این بیان حضرت امیر است در نهج که خدا برای هر کسی سربازان گمنامی دارد، مأموران اطلاعاتی دارد؛ اما مأمور اطلاعاتی خدا در هر کسی اعضا و جوارح خود اوست، سربازان خدا در هر کسی دست و پای اوست. اگر کسی را خواست بگیرد با زبان او می‌گیرد از جای دیگر لشکرکشی نمی‌کند.






طراحی پوسته توسط تیم پارسی بلاگ